سوالات متداول
- 1404-05-30
گل آرایی لابی بیمارستان
گزارش پروژه گلآرایی لابی بیمارستان با ترکیب سانسوریا (Sansevieria)، زامیفولیا (Zamioculcas zamiifolia) و افوربیا (Euphorbia) | طراحی آرامشبخش، کمآفت و آنتیباکتریال برای محیط درمانی
این گزارش به بررسی پروژه طراحی و اجرای گلآرایی لابی یک بیمارستان تخصصی در تهران میپردازد. با توجه به حساسیت محیطهای درمانی (نیاز به آرامش بصری، کاهش استرس بیماران و همراهان، رعایت بهداشت، سهولت در نگهداری و عدم ایجاد حساسیت یا آلودگی)، تیم طراحی تصمیم به استفاده از سه گیاه فوقمقاوم و کمتوقع گرفت: «سانسوریا» (Sansevieria)، «زامیفولیا» (Zamioculcas zamiifolia) و «افوربیا» (Euphorbia). این سه گیاه همگی دارای ویژگیهای مشترکی مانند تحمل نور کم، نیاز آبی بسیار اندک، تصفیهکنندگی هوا و عدم نیاز به مراقبت دائمی هستند که برای یک محیط درمانی پرمتردد و با نیروی نگهداری محدود، ایدهآل محسوب میشود.
لابی این بیمارستان با متراژ تقریبی ۱۵۰ مترمربع، دارای نورگیر مرکزی (سقف شیشهای) و پنجرههای محدود رو به شمال است. بنابراین نور محیط، عمدتاً غیرمستقیم و ملایم (نور طبیعی فیلتر شده) میباشد. این شرایط برای هر سه گیاه انتخاب شده (سانسوریا، زامیفولیا و افوربیا) کاملاً مناسب است، زیرا هر سه جزو گیاهان مقاوم به سایه و نیمهسایه محسوب میشوند. کفپوش لابی از جنس سنگ گرانیت روشن (بژ و کرم) و مبلمان انتظار به رنگ آبی آرام بخش و سفید است. دیوارها نیز سفید با تریم سبز کمرنگ هستند. هدف طراحی، ایجاد حس «کلینیکی اما زنده» و «ایمن اما طبیعی» بوده است.
مفهوم اصلی این پروژه «مقاومت و التیام» (Resilience & Healing) نام دارد. هر یک از سه گیاه انتخاب شده، نمادی از یک ویژگی درمانی هستند: سانسوریا با برگهای نیزهای و ایستاده، نماد «استقامت و ایستادگی» در برابر بیماری است. زامیفولیا با برگهای براق، ضخیم و همیشه سبز، نماد «تداوم زندگی و سرسبزی پایدار» میباشد. افوربیا (به ویژه گونه افوربیا مثلثی یا تریگونا) با ساقههای عمودی و خاردار، نماد «مرزبانی و محافظت» از فضای درمانی است. ترکیب این سه گیاه در کنار هم، یک پیام بصری قوی به بیماران و همراهان منتقل میکند: «اینجا جایی است برای مقاومت، بهبودی و امنیت». همچنین تمام این گیاهان در طبقهبندی NASA جزو گیاهان تصفیهکننده هوا (حذف بنزن، فرمالدئید و تولوئن) قرار دارند که برای محیط بیمارستان حیاتی است.
پروژه گلآرایی لابی بیمارستان در چهار زون کلیدی با استفاده از ترکیب هوشمندانه سانسوریا، زامیفولیا و افوربیا اجرا شده است:
پشت میز پذیرش به صورت قرینه (سمت راست و چپ)، دو گلدان سرامیکی سفید و استوانهای شکل با ارتفاع ۶۰ سانتیمتر قرار داده شده است. در گلدان سمت راست، گیاه «سانسوریا لاورنتی» (Sansevieria laurentii) با برگهای بلند و حاشیه زرد کاشته شده است. در گلدان سمت چپ، گیاه «زامیفولیا» (Zamioculcas zamiifolia) با برگهای براق و پرپشت قرار دارد. این تقارن و تضاد رنگی (سبز تیره و زرد در مقابل سبز براق زامیفولیا) باعث میشود چشم بیمار هنگام ورود، ابتدا به این دو نقطه سبز آرامشبخش خیره شود. ارتفاع هر دو گیاه حدود ۷۰ سانتیمتر انتخاب شده است تا دید کارمند پذیرش به بیماران مسدود نشود.
در دو طرف نیمکتهای انتظار (که به صورت روبهروی هم چیده شدهاند)، از یک ترکیب سهتایی (Trio) استفاده شده است: در گوشه سمت راست نیمکت، یک گلدان سفالی بزرگ حاوی «زامیفولیا» به عنوان پرکننده فضا (Filler)، در گوشه سمت چپ نیمکت، یک گلدان مشکی حاوی «افوربیا تریگونا» (Euphorbia trigona) معروف به کاکتوس آفریقایی (که در واقع یک ساکولنت است) با ساقههای عمودی مثلثی و خارهای ریز. فاصله این گلدانها از نیمکت حدود ۵۰ سانتیمتر است تا بیماران به طور تصادفی با خارهای افوربیا تماس پیدا نکنند. افوربیا تریگونا میتواند تا ۱٫۵ متر رشد کند و حس یک «درختچه محافظ» را به فضا میدهد. انتخاب افوربیا در این زون به دلیل خاصیت آنتیباکتریال شیره سفید آن (که در صورت بریدگی گیاه ترشح میشود) بوده است، هرچند باید مراقب تماس شیره با پوست بود.
در راهروی باریک منتهی به بخشهای داخلی بیمارستان، نور بسیار کم است (نور مصنوعی فلورسنت). در این زون، از گیاه «سانسوریا هاهنی» (Sansevieria hahnii) کوتاهقامت و روزتشکل استفاده شده است. ۱۰ عدد گلدان پلاستیکی سفید ۲۰ سانتیمتری به صورت خطی و با فاصله ۱ متر از هم در امتداد دیوار راهرو چیده شدهاند. این گیاه به دلیل تحمل فوقالعاده بالا به نور کم و نیاز آبی بسیار نادر، برای راهروهای بیمارستان ایدهآل است. همچنین برگهای کوتاه آن مانع از برخورد با برانکارد یا ویلچر نمیشود. زیر هر گلدان یک زیرگلدانی با لایه نازک سنگریزه سفید قرار داده شده تا آب اضافی جذب نشود و بهداشت رعایت گردد.
در مرکز لابی، زیر نورگیر سقفی، یک باکس بتنی بزرگ (با دیواره داخلی ضدآب) به ابعاد ۱۵۰ در ۱۵۰ سانتیمتر و ارتفاع ۵۰ سانتیمتر ساخته شده است. در این باکس، هر سه گیاه به صورت لایهلایه (Layered) و با رعایت ارتفاع کاشته شدهاند: لایه پشتی (بلندترین): ۳ شاخه «افوربیا تریگونا» با ارتفاع ۱۲۰ سانتیمتر (به عنوان پسزمینه عمودی). لایه میانی (متوسط): ۵ بوته «سانسوریا زیلانیکا» با ارتفاع ۸۰ سانتیمتر (به عنوان پرکننده حجم). لایه جلویی (کوتاه): ۴ بوته «زامیفولیا» با ارتفاع ۵۰ سانتیمتر (برای پوشاندن پای گلدان و ایجاد برگهای براق در معرض دید). این ترکیب سهبعدی یک «جنگل کوچک مقاوم» در قلب بیمارستان ایجاد کرده است که بیماران هنگام نشستن در لابی، مستقیماً با آن روبهرو هستند. از آنجا که نورگیر سقفی نور کافی اما غیرمستقیم تأمین میکند، هر سه گیاه به خوبی رشد میکنند. آبیاری این باکس به صورت قطرهای و خودکار با تایمر هفتگی (دو بار در هفته به مدت ۵ دقیقه) طراحی شده است تا نیاز به نیروی انسانی به حداقل برسد.
جدول زیر خلاصهای از دلایل انتخاب هر یک از این سه گیاه برای محیط درمانی را نشان میدهد:
سانسوریا (Sansevieria) | مقاومت به نور کم، تصفیه فرمالدئید، عدم نیاز به آبیاری مکرر، برگهای نیزهای و ایستاده (حس وقار و آرامش).
زامیفولیا (Zamioculcas) | برگهای براق و ضخیم (حس شادابی و زندگی)، تحمل سایه کامل، مقاومت به خشکی، نگهداری بسیار آسان.
افوربیا (Euphorbia) | خاصیت آنتیباکتریال (شیره سفید)، رشد عمودی و ایجاد تنوع فرم، مقاومت بالا به کمآبی، ظاهر معماریگونه و مدرن.
در این پروژه، چند نکته حیاتی برای محیط بیمارستان رعایت شده است: ۱) افوربیا (به دلیل شیره سمی و خارها) در فاصله ایمن از مسیر تردد بیماران و کودکان قرار داده شده است. در زون نیمکتهای انتظار، افوربیا پشت میزهای جانبی کوچک قرار گرفته تا تماس مستقیم با دست یا لباس بیمار اتفاق نیفتد. ۲) تمام گلدانها دارای زیرگلدانی جمعکننده آب هستند تا آب اضافی در کف لابی جمع نشود که باعث لغزندگی و زمین خوردن بیماران یا سالمندان گردد. ۳) از خاک عاری از آفات (خاک استریل) استفاده شده است تا هیچ حشره یا قارچی به محیط استریل بیمارستان وارد نشود. ۴) برگها به صورت هفتگی با دستمال مرطوب ضدعفونی کننده ملایم تمیز میشوند تا گرد و غبار و میکروب روی برگها تجمع نکند. ۵) تمام گیاهان بدون گل (فقط شاخ و برگ) انتخاب شدهاند تا گرده گلها برای بیماران تنفسی یا آلرژیک حساسیت ایجاد نکند (هر سه گیاه به ندرت در فضای بسته گل میدهند).
با توجه به کمبود نیروی متخصص باغبانی در بیمارستانها، برنامه نگهداری بسیار ساده طراحی شده است: آبیاری: سانسوریا و زامیفولیا هر ۱۴ روز یک بار، افوربیا هر ۲۰ روز یک بار (در زمستان ماهی یک بار). کوددهی: هر ۳ ماه یک بار (چهار بار در سال) با کود گرانول آهسته رهش (کود NPK متعادل). تعویض گلدان: هر ۲ سال یک بار در فصل بهار. هرس: صرفاً حذف برگهای خشک یا زرد شده ماهانه. گردگیری برگها: هفتگی با دستمال مرطوب. این برنامه ساده با یک کارگر خدماتی نیمهآموزشدیده نیز قابل اجرا است.
پروژه گلآرایی لابی بیمارستان با ترکیب سانسوریا، زامیفولیا و افوربیا ثابت کرد که میتوان یک فضای درمانی را بدون نیاز به نور زیاد، آبیاری مکرر یا مراقبت حرفهای، سرسبز و آرامشبخش نگه داشت. هر سه گیاه با ویژگیهای مشترک خود (مقاومت به کمآبی و نور کم، تصفیه هوا و ظاهر مدرن) مکمل یکدیگر هستند و یک پالت بصری زیبا و آرام ایجاد کردهاند. افوربیا اگرچه نیاز به احتیاط دارد (خار و شیره سمی)، اما فرم عمودی و معماریگونه آن به لابی حس قدرت و محافظت میبخشد که برای یک محیط درمانی بسیار مناسب است. زامیفولیا با برگهای براق خود، نور را در لابی منعکس کرده و فضا را روشنتر نشان میدهد. سانسوریا نیز به عنوان یک گیاه کلاسیک تصفیهکننده هوا، پایه ثابت این طراحی است. توصیه میشود در بیمارستانهای دیگر نیز از این سه گیاه مقاوم و کمتوقع به عنوان جایگزینی برای گیاهان حساس و پرنیاز استفاده شود.
برای ثبت دیدگاه نیاز به ورود دارید.
نظرات (0)